ที่มาของคัมภีร์ทางพุทธศาสนา

ประเทศศรีลังกา เป็นศูนย์กลางพระพุทธศาสนาเถรวาทมาตั้งแต่ยุคโบราณ หลังความฝ่ายแพ้ของพุทธศาสนาแบบเถรวงศ์ ต่อนิกายต่างๆ ที่แตกออกมา ในการชิงพื้นที่ทางความคิดในศูฯย์กลางพุทธศาสนาของอินเดีย โดยเฉพาะนิกายมหายานที่เจริญขึ้นมารุ่งโรจน์ทัดเทียมและมีความก้าวหน้ามากกว่า ในเชิงความคิด ส่งผลให้พุทธศาสนาแบบเถรวงศ์ ต้องร่นถอยลงมาทางใต้ขึ้นเรื่อยๆ และ ไปเจริญรุ่งเรืองอยู่ในลังกาทวีป แทนในฐานะที่มั่นสุดท้าย ในพงศาวดารอาทิ คัมภีร์มหาวงศ์ และ ทีปวงศ์ ของทางลังกาเล่าว่า พระพุทธศาสนาจากอินเดียเข้าสู่ลังกา เมื่อประมาณปี พ.ศ.236 โดยพระเจ้าอโศกมหาราช คัมภีร์มหาวงศ์อ้างว่า พระเจ้าอโศกมหาราช ทรงส่งพระมหินทเถระพราชโอรส และ คณะไปประกาศพระศาสนาในสมัยพระเจ้าเทวานัมปิยติสสะมหาราชของลังกา พระเจ้าแผ่นดินองค์นี้ทรงมีชื่อเสียงและพระราชอำนาจเป็นรองเพียงพระเจ้าอโศกในยุคของพระองค์ และ เป็นสหธรรมิกกับพระเจ้าอโศก ครั้งนั้นคัมภีร์เล่าว่า พุทธศาสนาแบบเถรวงศ์ได้รับความนิยขมอย่างสูง มีกุลบุตรชาวลังกาออกบวชหลายพันคน พระเจ้าเทวานัมปิยติสสะมหาราช ทรงอุทิศมหาเมฆวันอุทยาน ให้เป็นพื้นที่ในการก่อตั้งวัด เรียกว่า วัดมหาวิหาร ครานั้...